Τετάρτη 26 Σεπτεμβρίου 2012

Μαθήματα ημέρας

Αύριο Πέμπτη 27/9  Ιστορία, (Αμερικανική επανάσταση α΄ μέρος) και Κείμενα (τα δύο νανουρίσματα συγκριτικά).

Τρίτη 25 Σεπτεμβρίου 2012

Ενότητα 1: Η Ελένη και η καταστροφή της Τροίας



Αν η Ελένη είχε πάει στην Τροία,   θα την είχαν παραδώσει οι Τρώες στους Έλληνες είτε το ήθελε ο Αλέξανδρος (Πάρης) είτε όχι. Γιατί δεν ήταν βέβαια τόσο τρελός ο Πρίαμος ούτε οι άλλοι Τρώες, ώστε να θέλουν να θέτουν σε κίνδυνο τη ζωή τους, τη ζωή των παιδιών τους και γενικά την πόλη, για να μπορεί ο Αλέξανδρος να συζεί με την Ελένη. Ακόμη κι αν τα πρώτα χρόνια συμφωνούσαν με αυτά, όταν άρχισαν να σκοτώνονται και πολλοί άλλοι Τρώες, αλλά ακόμη και τα ίδια του τα παιδιά, κάθε φορά που συγκρούονταν με τους Έλληνες, ο Πρίαμος, ακόμη κι αν ο ίδιος συζούσε με την Ελένη, θα την είχε δώσει πίσω στο Μενέλαο, ώστε να απαλλαγούν ο ίδιος και οι υπήκοοί του από τις συμφορές που είχαν μπροστά τους.
Ωστόσο, τους ήταν αδύνατο να δώσουν πίσω την Ελένη και οι Έλληνες δεν τους πίστευαν ότι λένε την αλήθεια, επειδή, κατά τη γνώμη μου, υπήρχε θεϊκό σχέδιο να καταστραφούν ολοκληρωτικά, έτσι ώστε να γίνει πασιφανές σε όλους τους ανθρώπους ότι για τα μεγάλα αδικήματα είναι μεγάλες και οι τιμωρίες από τους θεούς.

μαθήματα ημέρας

Αύριο Τετάρτη 26 Σεπτεμβρίου 2012
Ιστορία, Αρχαία Πρωτότυπο, Γλώσσα.( Με αυτή τη σειρά)

Δευτέρα 24 Σεπτεμβρίου 2012

Αρχιτεκτονική αρχαίου Ελληνικού Θεάτρου

Αρχείο:Ancient greek theater greek.svg
Πηγή: wikipedia

Παρατακτική και υποτακτική σύνδεση...



1.      Είδη προτάσεων

Κύριες: οι προτάσεις που μπορούν να σταθούν μόνες τους στο λόγο.
Πχ η φιλόλογος δεν ήρθε σήμερα στο σχολείο
Δευτερεύουσες: οι προτάσεις που δε μπορούν να σταθούν μόνες τους στο λόγο αλλά χρησιμεύουν ως προσδιορισμός άλλων προτάσεων ή όρων της πρότασης.
Πχ η φιλόλογος δεν ήρθε σήμερα στο σχολείο, επειδή ήταν άρρωστη

2.      Σύνδεση προτάσεων
2.1.Η σύνδεση μεταξύ όμοιων προτάσεων (δηλ μεταξύ δύο κύριων  ή μεταξύ δύο δευτερευουσών) ονομάζεται παρατακτική και γίνεται με τους
·         συμπλεκτικούς,
·         διαχωριστικούς,
·         αντιθετικούς,
·         συμπερασματικούς,
·         επεξηγηματικούς
·         συγκριτικούς συνδέσμους

2.2.Η σύνδεση ανάμεσα στις δευτερεύουσες και τις κύριες προτάσεις ή ανάμεσα σε διαφορετικές δευτερεύουσες ονομάζεται υποτακτική και γίνεται με τους
·         ειδικούς,
·         χρονικούς,
·         αιτιολογικούς,
·         υποθετικούς,
·         τελικούς,
·         αποτελεσματικούς
·         διστακτικούς συνδέσμους
και με αναφορικές αντωνυμίες και επιρρήματα

2.3. Όταν όμοιες προτάσεις χωρίζονται μεταξύ τους με κόμμα, τότε έχουμε ασύνδετο σχήμα


Σύνδεση προτάσεων

Ασύνδετο σχήμα
Κύρια + κύρια (με κόμμα)
Δευτερεύουσα + Δευτερεύουσα (με κόμμα)
Παρατακτική σύνδεση
Κύρια + κύρια
Δευτερεύουσα + Δευτερεύουσα με:
·      συμπλεκτικούς, και, ούτε, μήτε
·      διαχωριστικούς, ή, ή-ή, είτε, είτε-είτε, είτε-ή
·      αντιθετικούς, αλλά, παρά, όμως, ωστόσο, ενώ, αν και, μόνο (που), μα (χρησιμοποιείται κυρίως στον προφορικό λόγο), εντούτοις, μολαταύτα, εκεί που, (κι) έπειτα, εξάλλου, μάλιστα
·      συμπερασματικούς, λοιπόν, ώστε, άρα, έτσι, που, έπειτα, τότε, ύστερα, επομένως
·      επεξηγηματικούς δηλαδή
·      συγκριτικούς συνδέσμους


Υποτακτική σύνδεση
Κύρια + Δευτερεύουσα
Δευτερεύουσα + Δευτερεύουσα με:
·      ειδικούς, ότι, πως, που
·      χρονικούς, όταν, σαν, ενώ, καθώς, κάθε που, αφού, αφότου, πριν (να), μόλις, προτού, προτού, ώσπου, ωσότου, όσο που, εφόσον, άμα, εκεί που (= μόλις), ευθύς ως
·      αιτιολογικούς, επειδή, αφού, καθώς, διότι, μια και, μια που
·      υποθετικούς, αν, εάν, (άμα, σαν)
·      τελικούς, να, για να
·      αποτελεσματικούς ώστε, ώστε να, έτσι που, που, (για να)
·      διστακτικούς συνδέσμους μη(ν), μήπως
·      και με αναφορικές αντωνυμίες και επιρρήματα
·      Εναντιωματικοί / παραχωρητικοί: αν και, μολονότι, μόλο που, παρ’ όλο που, και που, και ας, και αν, και αν ακόμη, ακόμη και αν, έστω και αν, παρ’ ότι, ενώ, και που, και ας.






Κυριακή 23 Σεπτεμβρίου 2012

Μαθήματα της ημέρας

Πρέπει να φτιάξουμε ένα νέο section στο blog "Μαθήματα της ημέρας"
Όλη την ώρα με ρωτάνε όλοι τι έχουμε εδώ τι έχουμε εκεί ...

Απάντηση: Τρίτη Αρχαία, Ελένη, Ιστορία

Παρασκευή 21 Σεπτεμβρίου 2012

Απλώς είναι ... σωστό ... :(


Πέμπτη 20 Σεπτεμβρίου 2012

2. Το δημοτικό τραγούδι


Τα Δημοτικά τραγούδια μπορούμε να τα χωρίσουμε σε κατηγορίες:
Τα διηγηματικά: τραγούδια που έχουν αφηγηματικό χαρακτήρα, (σαν μπαλάντες) επικό τόνο και δραματική έκβαση. Διακρίνονται σε ακριτικά και παραλογές
Κυρίως άσματα: τραγούδια που αναφέρονται σε εκδηλώσεις της ζωής ( π.χ. νανουρίσματα, νυφιάτικα, μοιρολόγια, αγάπης κλέφτικα κ.λ.π. ).
Τα γενικά χαρακτηριστικά των δημοτικών τραγουδιών είναι
  • Ο δημιουργός και συνθέτης του δημοτικού τραγουδιού παραμένει άγνωστος.
  •  Ο ακριβής τόπος σύνθεσης δεν είναι γνωστός έστω και αν γνωρίζουμε τον τόπο αναφοράς
  •  Το ίδιο ισχύει και με το χρόνο σύνθεσης.
  • Η γλώσσα είναι λαϊκή και ακολουθεί τοπικά ιδιώματα. Το δημοτικό τραγούδι αποδίδεται πάντα με χρονικό τοπικό, γλωσσικό ιδίωμα.
  •  Φανερώνει την ψυχοσύνθεση τους καημούς ακόμη και τις ιστορικές περιπέτειες του λαού.
  •  Όσες περισσότερες παραλλαγές παρατηρούνται τόσο περισσότερο φέρεται καταξιωμένο.
  •  Αναφερόμαστε σε τραγούδι και όχι σε ποίημα, Το δημοτικό τραγούδι δεν απαγγέλλεται, αλλά τραγουδιέται και σε κάποιες περιπτώσεις χορεύεται.
  •  Το μέτρο είναι χαρακτηριστικό. Συνηθέστερα ακολουθείται ο Ιαμβικός δεκαπεντασύλλαβος, ή Ιαμβικός δωδεκασύλλαβος καθώς και ο τροχαϊκός στίχος
  • Τα εκφραστικά μέσα είναι λιτά, κυριαρχούν τα ρήματα και τα ουσιαστικά και η περιγραφή είναι ρεαλιστική
  •  Συνηθισμένα είναι μοτίβα όπως ο νόμος των τριών, τα άστοχα ερωτήματα, το θέμα του αδύνατου ενώ δεν παρατηρείται το φαινόμενο του διασκελισμού.
  •  Στερεότυπες λέξεις και φράσεις επαναλαμβάνονται: σύνθετα («πρωτομάστορας », «γλυκοτραγουδούσαν»), ζεύγη λέξεων, π.χ. βουνά-κάμποι («Βάλλω τον Ήλιο στα βουνά, τον αετό στους κάμπους»), μοτίβα εισαγωγικά («Σήμερα μαύρος ουρανός, σήμερα μαύρη μέρα») ή μεταβατικά, από την αφήγηση στο διάλογο ή το αντίθετο («Από μακριά τον χαιρετά κι από κοντά του λέει»), τυπικές σκηνές, π.χ. γλεντιού («κι εκεί που τρώγαν κι έπιναν και γλυκοκουβεντιάζαν»), μάχης («στα έμπα του χίλιους έκοψε, στα ξέβγα δυο χιλιάδες») κ.ά.

Παραλογές
Οι παραλογές είναι πολύστιχα αφηγηματικά τραγούδια. που εξιστορούν μια δραματική περιπέτεια της ανθρώπινης ζωής. Η υπόθεσή τους αντλείται από αρχαίες μυθολογικές παραδόσεις και εμφανίζει έκδηλο παραμυθικό στοιχείο.  Ο όρος παραλογή φαίνεται να έγινε από το "λόγος" με το νόημα έπος, κάτι ανάλογο με το παραμύθι, παροιμία. Χαρακτηριστικά:
Ø Εξιστορούν δραματικές κυρίως περιπέτειες της ζωής, πραγματικές (κάποιο μύθο, κάποιο περιστατικό, μια παράδοση) ή φανταστικές (υπόθεση εντελώς πλαστή).
Ø Ως αφηγηματικά τραγούδια αναπτύσσουν ένα μύθο με αρχή – δέση του μύθου, σταδιακή εξέλιξη – κορύφωση και λύση.
Ø Έχουν γρήγορη δράση
Ø Παρουσιάζουν έντονα παραμυθικά και εξωλογικά στοιχεία
Ø Χρησιμοποιείται συχνά ο διάλογος που επιτείνει τη δραματικότητα  Θεωρούνται (μαζί με τα ακριτικά) το παλαιότερο στρώμα των δημοτικών τραγουδιών.

Εισαγωγή στα ΚΝΓ

Για όσους θέλουν να ρίξουν μια ματιά στο δημοτικό τραγούδι ας ακολουθήσουν τους παρακάτω συνδέσμους.

http://www.myriobiblos.gr/afieromata/dimotiko/txt_istorika.html
http://www.artainfo.gr/arta/togefyritisartas/index.html

1. Αρχές Νεοελληνικής Λογοτεχνίας



Με τον όρο Νεοελληνική λογοτεχνία αναφερόμαστε στην λογοτεχνία του νέου ελληνισμού. Οι περισσότεροι μελετητές ανάγουν τις αρχές της νεοελληνικής λογοτεχνίας ήδη στα βυζαντινά χρόνια, στην εποχή της μακεδονικής δυναστείας (9ος αι περίπου)
Κριτήρια για αυτή τη διάκριση είναι:

  •  η γλώσσα των κειμένων δηλαδή η νέα ελληνική δημώδης γλώσσα ( η ομιλούμενη γλώσσα του λαού)
  •   η ύπαρξη των πρώτων δειγμάτων εθνικής νεοελληνικής συνείδησης
  •   το γεγονός ότι σε αρκετά από αυτά τα έργα εμφανίζονται στοιχεία που επιβιώνουν και πολύ αργότερα.
Λογοτεχνικά έργα με τα χαρακτηριστικά αυτά είναι:
  •   Τα ακριτικά δημοτικά τραγούδια
  •   Το έπος Βασίλειος Διγενής Ακρίτας

Το δημοτικό τραγούδι ανήκει στην προφορική λαϊκή ποίηση και συνδέεται με μουσική και χορό. Εκφράζει τα ιδανικά, τους πόνους και τις χαρές του λαού ακόμα και τις εντυπώσεις και τις σκέψεις του για τη ζωή ή διάφορα ιστορικά γεγονότα.