Ευκτική...

Ενεργητική φωνή βαρύτονων ρημάτων : Οριστική – Ευκτική

Δεν ξεχνάμε ότι η ευκτική στα αρχαία χρησιμοποιείται  για να δηλώσει:
1.    Ευχή, επιθυμία, προτροπή (μτφ μακάρι να)
2.    Τη σκέψη του ομιλητή
3.    Κάτι που γινόταν κατ επανάληψη στο παρελθόν
4.    Σε ευκτική επίσης μπαίνουν τα λόγια κάποιου (σε πλάγιο λόγο) όταν αυτός που τα μεταφέρει δεν παίρνει θέση για την ορθότητά τους.

   

Πόσα ξέρεις για το έπος;

http://users.sch.gr/ipap/Ellinikos%20Politismos/Paixnidia/odysseia-epos.htm

Απρόσωπη σύνταξη

Η απρόσωπη σύνταξη

Στα νέα Ελληνικά χρησιμοποιούμε καθημερινά απρόσωπα ρήματα κι εκφράσεις πχ. Πρέπει, αξίζει, μπορεί επιτρέπεται, απαγορεύεται, βρέχει, είναι κρίμα κ.ά. Έχουν υποκείμενο ως α) πρόταση β) αφηρημένο ουσιαστικό ή γ)εννοείται

Στα αρχαία Ελληνικά

Απρόσωπα ονομάζονται τα ρήματα που χρησιμοποιούνται στο γ' ενικό πρόσωπο και δε δέχονται ως υποκείμενο πρόσωπο ή πράγμα.

χρή (= πρέπει),

δεῖ (= πρέπει, είναι ανάγκη, αρμόζει)

μέλλει (= πρόκειται, είναι πιθανό, είναι ορισμένο),

πρέπει

προσήκει (= αρμόζει, ταιριάζει)

συμβαίνει

συμφέρει

φαίνεται

ἔστι - ἔνεστι - πάρεστι (= είναι δυνατό

ἐγχωρεῖ (= επιτρέπεται)

ἐνδέχεται

λέγεται

δοκεῖ (= φαίνεται καλό, αποφασίζεται)

νομίζεται

ὁμολογεῖται

Απρόσωπες εκφράσεις σχηματίζονται:

α) από το ρήμα ἐστὶ και ένα αφηρημένο ουσιαστικό ή το ουδέτερο επιθέτου ή μετοχής:

ἀγαθόν ἐστι (= είναι καλό), χρήσιμόν ἐστι

ἀναγκαῖον ή ἀνάγκη ἐστί

θαυμαστόν/ καλόν ἐστι

κίνδυνός ἐστι /χαλεπόν ἐστι ( είναι δύσκολο)

ἄξιόν ἐστι (= αξίζει) ῥᾴδιόν ἐστι (= είναι εύκολο)

δεινόν ἐστι (= είναι φοβερό, παράλογο)

δέον ἐστὶ (= πρέπει)

δέος ἐστὶ (= υπάρχει φόβος)

δῆλον ἐστὶ/σαφές/ φανερόν ἐστι

δίκαιόν ἐστι / νόμος ἐστὶ εἰκός ἐστι (= είναι φυσικό)

β) από το ρήμα ἔχει και ένα τροπικό επίρρημα:

ἀναγκαίως ἔχει (= είναι αναγκαίο)

ἀρκούντως ἔχει (= αρκεί)

δεινῶς ἔχει (= είναι φοβερό)

εὖ ἔχει (= είναι καλό)

κακῶς ἔχει (= είναι κακό)

καλῶς ἔχει (= είναι καλό, σωστό)

ὀρθῶς ἔχει (= είναι σωστό, ορθό)

ῥᾳδίως ἔχει (= είναι εύκολο) κ.ά.

Ποιο είναι το υποκείμενο των απρόσωπων ρημάτων ή των απρόσωπων εκφράσεων;

Το υποκείμενό τους μπορεί να είναι:

α) άναρθρο απαρέμφατο

β) δευτερεύουσα πρόταση (ειδική, πλάγια ερωτηματική ή ενδοιαστική)

Πως βρίσκουμε το υποκείμενο του απαρεμφάτου;

Αρκετά συχνά δίπλα στο απρόσωπο ρήμα ή στην απρόσωπη έκφραση υπάρχει ένας προσδιορισμός σε πτώση δοτική, που δηλώνει το πρόσωπο στο οποίο αναφέρεται το απρόσωπο ρήμα και ονομάζεται δοτική προσωπική.

Σύνταξη σε απρόσωπα ρήματα βήμα – βήμα

1^ο Βήμα: Βρίσκουμε και κυκλώνουμε το απρόσωπο ρήμα

2^ο Βήμα: Βρίσκουμε και υπογραμμίζουμε το απαρέμφατο (Αυτό είναι το υποκείμενο του απρόσωπου ρήματος).

3^ο Βήμα: ψάχνουμε να βρούμε μία αιτιατική, η οποία θα είναι το υποκείμενο του απαρεμφάτου ή μία δοτική, την οποία μετατρέπουμε σε αιτιατική και αυτή θα είναι το υποκείμενο του απαρεμφάτου.

Ἐδόκει τῷ Κύρῳ πορεύεσθαι ἄνω. Δηλαδή: Ο Κύρος αποφάσισε να πορευτεί προς τα πάνω

Ἐδόκει ( Απροσ Ρήμα) 

πορεύεσθαι ( τελικό απαρεμφατο υποκείμενο του Ἐδόκει)

τῷ Κύρῳ (Γίνεται τόν Κύρον αιτ Υποκείμενο του πορεύεσθαι)

Πηγή: http://users.sch.gr/ipap/index.htm